‘Er zijn alleen maar winnaars, geen verliezers.’
‘Verliezen bestaat niet, zolang je er maar iets van leert.’

Zomaar twee uitspraken over verliezen.
Voor mij wekken ze de suggestie dat écht verliezen niet mag.
Of maar heel even, en dat je het daarna weer anders moet bekijken.
Tja, daadwerkelijk verliezen is ongemakkelijk.

Daarom vond ik ‘Proost Op De Verliezers’ van Claudia de Breij zo verfrissend.
Ze erkent verliezen volledig.
En viert het in haar lied met volle teugen.

Dus proost op verliezen, en op verliezen alleen.
Moge iedereen het meemaken.
Ongegeneerd. Iedereen.

Dit is een ode aan cabaretière Claudia de Breij.